Martine van Bijlert

Nederlands

Martine van Bijlert is een mixed media dichter en kunstenaar die opgroeide in Iran, nu woont in Maastricht, en tussendoor werkte als humanitair hulpverlener, onderzoeker en diplomaat, vooral in Afghanistan.

 In haar schilderijen op papier zet zij de zoektocht voort die als een rode draad ook door haar gedichten en haar werk in conflictgebieden loopt: Hoe kun je complexiteit zo helder mogelijk weergeven? Wat ligt er allemaal onder de lagen die je wel kunt zien? Hoe kun je zo eerlijk mogelijk zijn over hoe de dingen zijn gegaan?

 Haar abstracte schilderijen lijken soms geheime levens te leiden—als zwevende rotsformaties, geërodeerd landschappen, of stadsgezichten die steeds weer gehavend en hersteld werden.

Eerdere lagen zijn nog steeds zichtbaar, hoewel het vaak niet duidelijk is hoe ze precies ontstaan zijn. De werken worden gemaakt met kwasten, sponzen, schrapers en krassers—simpel gereedschap op zoek naar wat verweerd en doorleefd is, en vastbesloten is om door te gaan.

 “Ik heb graag dat mijn schilderijen een wat onhandige of onhandig-uitbundige uitstraling hebben, dat het is duidelijk is dat ze handgemaakt zijn, iteratief, in een proces dat steeds reageert op wat er gebeurt.”

English

Martine van Bijlert is a mixed-media poet and artist who grew up in Iran, now lives in Maastricht, and in between worked as an aid worker, researcher, and diplomat, primarily in Afghanistan.

 In her paintings on paper, she pursues the questions that have also animated her poems and her work in conflict zones: How can you reflect complexity as clearly as possible? What lies beneath the layers you can see? How can you be as honest as possible about how things unfolded?

 Her abstract paintings sometimes seem to lead secret lives—as floating rock formations, eroded landscapes, or cityscapes that have been battered and repaired, over and over again. Earlier layers are still visible, although it is often unclear exactly how they were formed. The works are made with brushes, sponges, scrapers, and scratchers—simple tools in search of that which is windswept, weathered and determined to keep going.

 “I want my paintings to have the slightly awkward look of something that’s clearly hand-made and iterative, and always evolving in response to its own process.”